กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 119 หายตัวไป เริ่มต้นชีวิตใหม่อีกครั้ง
สายฝนด้านนอกยังคงตกลงมา และตกหนักกว่าตอนที่เธอมาเสียอีก
เวินเยวี่ยกางร่มแล้วเดินมุ่งหน้าเข้าไปในสายฝน
เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้อง สายฝนเทกระหน่ำ กลืนกินเงาร่างของเธอหายลับไปในชั่วพริบตา
รถเก๋งสีชมพูคันนั้นสตาร์ตเครื่องยนต์ แสงไฟหน้ารถแหวกม่านฝน พุ่งทะยานสู่ความมืดมิดในยามพลบค่ำ
หลายปีที่ผ่านมา เธอหันหลังกลับไปมองบ่อยครั้งเกินพอแล้ว
ครั้งนี้ เธอจะไม่หันหลังกลับไปอีก
เธอขับรถไปจนถึงริมทะเลสาบแห่งหนึ่งแถบชานเมือง
สายลมริมทะเลสาบเย็นเยียบ พัดผิวน้ำจนกระเพื่อมเกิดระลอกคลื่นแผ่วเบา
เวินเยวี่ยถือร่มก้าวลงจากรถ แล้วยื่นกุญแจให้เมิ่งอวี้หลี่