เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 96 เอาข้าวไปส่งให้เขา
เวินเยวี่ยหิ้วกล่องข้าว พลางผลักประตูห้องทำงานของฟู่เฉิงเยี่ยน ยื่นศีรษะเข้าไปครึ่งหนึ่ง
เขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวกว้าง ก้มหน้ามองเอกสารบางอย่าง ใบหน้าด้านข้างหันมาทางเธอ หัวคิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย
เขาไม่ได้สังเกตเห็นว่าเธอมาแล้ว
เวินเยวี่ยไม่อยากส่งเสียง จึงยืนแอบมองเขาอยู่ตรงประตูเช่นนั้น
วันนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้ม แขนเสื้อพับขึ้นมาถึงท่อนแขน เผยให้เห็นข้อมือที่มีเส้นสายเฉียบคม ข้างมือวางกาแฟไว้หนึ่งแก้ว คาดว่าคงจะเย็นชืดไปนานแล้ว
บนโต๊ะกางเอกสารไว้หลายฉบับ หน้าจอคอมพิวเตอร์ยังคงสว่าง ตัวหนังสือหนาแน่นยั้วเยี้ยจนเธออ่านไม่เข้าหัวเลยสักนิด
เวลาเขาทำงาน ช่างไม่เหมือนกับยามปกติเท่าไรนัก
ยามปกติที่อยู่บ้าน เขาจะดูเกียจคร้าน ตามสบาย บางครั้งยังหยอกล้อกับเธอ