กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 80 ฝันถึงเวินเยวี่ย
เมิ่งอวี้เฟิงเดินหน้าบึ้งตึงกลับเข้ามาในห้องจัดงานเลี้ยง เพื่อนไม่กี่คนที่รออยู่ตรงนั้นรีบกรูล้อมเข้ามาทันที
เจ้าผมเทาพาดแขนลงบนบ่าของเขา “คุณชายเมิ่ง ไปไหนมา หน้าดำคล้ำเป็นก้นหม้อเชียว”
เมิ่งอวี้เฟิงสะบัดเขาออก น้ำเสียงไม่สบอารมณ์ “ออกไปให้หมากัดมา”
“โฮ่ย จริงดิ?” เจ้าผมเทาหัวเราะร่าขึ้นมาก่อน แต่พอเห็นสีหน้าเขาย่ำแย่เหลือทนไม่เหมือนพูดเล่น ก็หุบรอยยิ้มลง “โดนกัดจริงเหรอ?”
“เออ” เมิ่งอวี้เฟิงโมโหจนเจ็บตับ “แถมยังเป็นหมาบ้าด้วย!”
“งั้นนายต้องรีบไปฉีดวัคซีนนะ! น้องชายลูกพี่ลูกน้องฉันปีกลายโดนหมาจรจัดในหมู่บ้านจัดสรรงับไปคำหนึ่ง ไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ ผลปรากฏว่านายทายซิว่าเป็นยังไง?”
“เป็นยังไงล่ะ?”
“ตอนนี้เห็นกระดูกแล้วตาวาวโรจน์ นั่งยองกินข้าวบนพื้นคล่องแคล่วกว่าหมาซะอีก!”