เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 53 ความเนื้อหอมของน้องสาว
โรงอาหารสำนักงานรัฐบาลตำบลไม่ได้ใหญ่โต โต๊ะเก้าอี้ทรุดโทรม แต่อาหารการกินอุดมสมบูรณ์
น้าอ้วนตักข้าวแซ่หลิว ปกติชอบเวินเยวี่ยเป็นพิเศษ พอเห็นเธอเดินมาก็ยิ้มจนตาหยีเป็นเส้นตรง
“ครูเวินมาแล้วเหรอ! วันนี้มีหมูตุ๋นซีอิ๊ว น้าตักให้เธอเยอะหน่อยนะ!”
ช้อนใหญ่กดลงไป เนื้อพูนขึ้นมาเป็นยอดแหลม
น้าหลิวเงยหน้าขึ้น ถึงได้สังเกตเห็นว่าข้างหลังเวินเยวี่ยยังมีผู้ชายคนหนึ่งเดินตามมา
รูปร่างสูงมาก ยืนอยู่ในโรงอาหารเตี้ยแคบแล้วดูไม่เข้าพวกเล็กน้อย เสื้อผ้าเรียบง่ายแต่ไม่อาจบดบังราศีทั่วร่าง
เธอประเมินด้วยความสงสัย “ครูเวิน คนนี้คือ…?”
“เขา…” เวินเยวี่ยยังไม่ทันคิดว่าจะแนะนำอย่างไร
“ผมเป็นพี่ชายลูกพี่ลูกน้องของเธอครับ” ฟู่เฉิงเยี่ยนต่อบทสนทนาอย่างเป็นธรรมชาติ “แวะมาดูเธอน่ะครับ”