กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 37 ละครฉากเดี่ยว
ตอนที่หลี่ชิงชิงจอดรถรอสัญญาณไฟจราจรอยู่ตรงทางแยกเดอะบันด์หมายเลขหนึ่ง ก็เหลือบไปเห็นเวินเยวี่ยที่กำลังยืนรอรถอยู่ริมถนนเข้าพอดี
เธอลดกระจกรถลง ชะโงกหน้าออกไปตะโกนเรียก “เวินเสี่ยวเยวี่ย!”
เวินเยวี่ยได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นเธอก็ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด
หลี่ชิงชิงจอดรถเทียบข้างทางทันที เธอเปิดประตูก้าวลงจากรถ เดินไม่กี่ก้าวก็มาถึงตรงหน้าเวินเยวี่ย สายตากวาดมองสลับไปมาระหว่างใบหน้าของเธอกับกระเป๋าเดินทางใบไม่ใหญ่นักใบนั้น
“โชคดีที่จับตัวเธอได้ทัน! เตรียมจะหนีกลับไปซ่อนตัวที่ซอกเขาของเธออีกแล้วใช่ไหม?”
เวินเยวี่ยเม้มริมฝีปาก ไม่พูดอะไร เป็นการยอมรับเงียบ ๆ
“ฉันคิดไว้แล้วไม่มีผิด!” หลี่ชิงชิงมีโทสะแล่นพล่านขึ้นมา แต่ก็ข่มมันลงไป “ขึ้นรถ”
“ชิงชิง ฉัน…”