กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 4 ได้ ฉันแต่ง!
ไม่กี่วันต่อมา เวินหมิงฮุยภายใต้สายตาจับจ้องของหลิ่วหรูเจวียน ได้พาเวินเยวี่ยที่ดูซูบเซียวก้าวเข้าสู่คฤหาสน์เก่าตระกูลฟู่
ภายในห้องรับแขก เฟอร์นิเจอร์ไม้ประดู่ทอประกายเย็นเยียบ บรรยากาศกดดันจนชวนให้อึดอัดแทบหายใจไม่ออก
คุณปู่ตระกูลฟู่นั่งสงบนิ่งอยู่บนที่นั่งประธาน เปี่ยมบารมีน่าเกรงขามโดยไม่ต้องแสดงโทสะ
ฟู่เฉิงเยี่ยนยืนอยู่ด้านข้าง สีหน้าบึ้งตึงมืดมนจนแทบคั้นน้ำออกมาได้
ตั้งแต่สองพ่อลูกตระกูลเวินก้าวพ้นประตูเข้ามา สายตาของเขาก็จับจ้องอยู่ที่ตัวเวินเยวี่ยโดยไม่คิดจะปิดบังความรังเกียจแม้แต่น้อย
ฟู่เฉิงเยี่ยนคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่า ตระกูลเวินจะสามารถขยับพระพุทธรูปองค์ใหญ่อย่างคุณปู่ท่านนี้ได้
ละครปาหี่เมื่อครึ่งเดือนก่อน เขาไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจเลยสักนิด