บทที่ 130: หญ้ากระบี่เก้าใบ

บทที่ 130: หญ้ากระบี่เก้าใบ

“หญ้าเทพเก้าใบนั้นแท้จริงแล้วเป็นพืชชนิดใดกันแน่? ทำไมถึงน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้? เจตจำนงกระบี่ที่แผ่ออกมารุนแรงจนแม้แต่ฉันยังต้องหลบคม ราวกับจะบดขยี้จิตปฐมให้แหลกสลาย”

สิ่งมีชีวิตต้องห้ามตนหนึ่งมองไปยังชายขอบรกร้างแห่งจักรวาล จับจ้องหญ้ากระบี่ที่ปรากฏอยู่เบื้องหลังจอมกระบี่ สีหน้าของมันเคร่งขรึม เพราะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายสังหารอันน่าสะพรึงกลัว

ยังดีที่กระบวนท่านี้ไม่ได้ใช้กับเขา ไม่อย่างนั้นจิตปฐมของเขาคงถูกบดขยี้ไปแล้ว เคล็ดวิชากระบี่นี้น่าสะพรึงกลัวเกินไปจริงๆ

“หญ้ากระบี่เก้าใบนี้คงเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งเส้นทางเซียนอย่างแท้จริง ไม่อย่างนั้นคงไม่มีอานุภาพถึงเพียงนี้”

จอมยุทธ์สูงสุดตนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมอย่างยิ่ง