บทที่ 105: มหาจักรพรรดิเสินสิงบุกเขตต้องห้าม

บทที่ 105: มหาจักรพรรดิเสินสิงบุกเขตต้องห้าม

เมื่อนึกถึงจักรพรรดิสวรรค์ขึ้นมา มหาจักรพรรดิเสินสิงก็รู้สึกขมขื่นอยู่บ้าง เพราะตอนที่เพิ่งพิสูจน์มรรค จักรพรรดิสวรรค์องค์นี้เพิ่งฟื้นชีวิตสู่ชีวิตใหม่ได้สำเร็จ

ตอนนั้นเขายังคิดว่า จักรพรรดิสวรรค์องค์นี้เพียงแค่บำเพ็ญเพียรมานานกว่าเขาเท่านั้น!

หากให้เวลาเขามากพอ เขาย่อมสามารถลดระยะห่างระหว่างกันได้ และอาจถึงขั้นแซงหน้าอีกฝ่ายด้วยซ้ำ

ในเวลานั้น เขาเปี่ยมด้วยความมั่นใจและเชื่อว่าตัวเองจะต้องบรรลุเซียนได้แน่นอน

แต่จนถึงวันนี้ เมื่อเข้าสู่ช่วงบั้นปลายของชีวิตภพแรก เขาถึงได้รู้ว่าการบรรลุเซียนนั้นยากเย็นเพียงใด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการฟื้นชีวิตสู่ชีวิตใหม่ที่แทบทำไม่ได้เลย

แม้แต่วิชาอายุวัฒนะก็ยังไม่อาจเริ่มต้นได้