บทที่ 92: ใช้โลหิตจักรพรรดิของฉันผนึกเซียน

บทที่ 92: ใช้โลหิตจักรพรรดิของฉันผนึกเซียน

นี่คือการต่อสู้ระหว่างมหาจักรพรรดิ เป็นการต่อสู้ระหว่างความเป็นกับความตาย

น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด พวกเขาใช้กายเนื้อไร้เทียมทานเข้าห้ำหั่น และใช้กฎแห่งมหาธรรมเข้าปะทะกัน

โดยเฉพาะมหาจักรพรรดิจื่อเวยกับมหาจักรพรรดิกำเนิดฟ้า การที่ทั้งสองกลายเป็นมหาจักรพรรดิวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้ ย่อมต้องมีความสามารถเหนือคนธรรมดาอย่างแน่นอน

โดยเฉพาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นเผ่าพันธุ์ที่หยิ่งผยองและไม่ยอมอยู่ใต้อำนาจใครอยู่แล้ว ย่อมไม่ใช่พวกเชื่องง่าย เมื่อพวกมันคลุ้มคลั่งขึ้นมา ทั่วทั้งใต้หล้าก็แทบไม่มีสิ่งมีชีวิตใดกดข่มพวกมันได้

พวกเขาคำรามยาวราวกับเทพมาร เสียงคำรามสั่นสะเทือนจนดาวเทพโบราณนับไม่ถ้วนแหลกสลาย