บทที่ 82: โลกใบเล็กประหลาด

บทที่ 82: โลกใบเล็กประหลาด

ตอนนี้ฉินฮ่าวเพิ่งเดินออกจากเขตต้องห้ามแห่งชีวิต เขายืนตระหง่านอยู่เหนือเก้าสวรรค์ พลางก้มมองเขตต้องห้ามแห่งชีวิตเบื้องล่างด้วยสายตาเย็นชา

หลังจากจบการต่อสู้ครั้งนี้ ในที่สุดเขาก็รู้สึกได้ว่าประตูสำริดของตัวเองกำลังสั่นสะเทือน และมีแสงสีเขียวพร่ามัวส่องประกายออกมา

ประตูสำริดแผ่กลิ่นอายเก่าแก่ดั้งเดิมออกมา ราวกับเป็นแสงแรกที่ถือกำเนิดขึ้นพร้อมการเบิกฟ้าผ่าดิน ช่างเก่าแก่เหลือเกิน

จนถึงตอนนี้ฉินฮ่าวก็ยังไม่อาจหยั่งถึงความลับของประตูสำริดได้ แม้เขาจะพิสูจน์มรรคขึ้นเป็นจักรพรรดิและยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งวิถีมนุษย์แล้วก็ตาม

แต่ประตูสำริดบานนี้ยังคงลึกลับ สิ่งเดียวที่ยืนยันได้ก็คือ มันเกี่ยวข้องกับวาสนา หรือไม่ก็อาจเกี่ยวข้องกับห้วงเวลาและมิติ