กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 347 เซนต์แซเทิร์น เหตุใดจึงต้องล่าถอย
เสียงแหวกอากาศหวีดหวิวแผ่ซ่านไปทั่วท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล
กระสุนปืนใหญ่จำนวนมหาศาลโถมเข้าใส่ราวกับห่าฝน
ผืนน้ำระเบิดออกกลายเป็นคลื่นยักษ์พุ่งสูงขึ้นเป็นสาย
เสียงตูมดังสนั่น
กระสุนปืนใหญ่นัดหนึ่งหล่นลงบนดาดฟ้าเรือ
แขนขาที่ขาดกระเด็น ทหารเรือและมนุษย์เงือกถูกแรงระเบิดเหวี่ยงลอยออกไป
เซนต์แซเทิร์นกลับไปนั่งใต้ร่มกันแดด ใบหน้าหม่นหมองจ้องมองกองเรือของตนที่กำลังระดมยิงเรือรบที่ถูกมนุษย์เงือกชั้นต่ำชิงไป
หลังจากได้รับแจ้งจากห้องแห่งอำนาจ เขาจำต้องทิ้งเส้นทางเดินเรือที่สะดวกสบายกว่านั้น แล้วฝ่าเขตไร้ลมโดยเมินเฉยต่อการจู่โจมของเจ้าแห่งท้องทะเล