กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 329 ซาคาซึกิ: ฉันล่ะหนักใจเหลือเกิน
“เอาล่ะ พอแค่นี้ก่อนเถอะ”
จินเบลอยตัวอยู่บนผิวน้ำ เขาหันกลับไปมองเขตไร้ลมด้านหลังพร้อมออกคำสั่งถอยทัพด้วยอารมณ์แจ่มใส
ทหารเรือเรียกได้ว่าก้าวเดินด้วยความยากลำบากอย่างยิ่งในเขตไร้ลม
เผ่ามนุษย์เงือกไม่สามารถควบคุมเจ้าแห่งท้องทะเลในเขตไร้ลมได้ แต่กลับสามารถใช้วิธีอื่นล่อพวกมันมาไว้รอบนอกของกองเรือทหารเรือได้
เมื่อเทียบกับเหยื่อล่อของพวกเขากองเรือเห็นได้ชัดว่าสามารถกระตุ้นความโกรธแค้นของเจ้าแห่งท้องทะเลได้ง่ายกว่า
รอจนทหารเรือสังหารเจ้าแห่งท้องทะเลที่เข้าจู่โจมเสร็จ พวกเขาก็ฉวยโอกาสใช้ “วิชาต่อสู้มนุษย์เงือก-กระแสน้ำ-ทุ่มข้ามไหล่มือเดียว” โจมตีเรือรบที่อยู่รอบนอก