0296

⬢⬢⬢

ตอนที่ 296 ความรู้สึกปลอดภัยคือทรัพย์สินที่ยิ่งใหญ่และล้ำค่าที่สุด

บนทุ่งกว้าง เมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งได้เริ่มปรากฏเค้าโครงขึ้นมาแล้ว

เหล่าชายฉกรรจ์กำลังเหงื่อไหลไคลย้อยขณะลงมือแปรรูปท่อนไม้ให้กลายเป็นแผ่นกระดานทีละแผ่น

เหล่าสตรีต่างง่วนอยู่กับการจัดเก็บข้าวของ พร้อมทั้งคอยเป็นลูกมือให้เหล่าชายหนุ่ม

เหล่าเด็กสาวจับกลุ่มสามห้าคนหิ้วถังไม้หรือไม่ก็ไหดินเผา พลางพูดคุยหัวเราะกันไปตักน้ำที่ลำธารเล็ก ๆ

แม้แต่เด็กตัวกะเปี๊ยกก็ไม่ได้ว่างงาน พวกเขาภายใต้การนำของผู้เฒ่าได้รับหน้าที่ส่งน้ำให้แก่ผู้ใหญ่

เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้อบอวลไปด้วยชีวิตชีวาที่เปี่ยมล้น

เซฟเฟอร์เฝ้ามองภาพทั้งหมดนี้ผ่านมิติอื่นและรู้สึกเหลือเชื่อเป็นอย่างยิ่ง

ตลอดหลายปีที่ดำรงตำแหน่งพลเรือเอก เขาเคยไปมาแล้วหลายที่ แต่กลับไม่ค่อยได้เห็นภาพบรรยากาศเช่นนี้