กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 ความโกลาหลที่โร้กทาวน์: จุดชนวนการจลาจล
“เจ็บ ๆ ๆ ๆ……”
ยาเค่อคลอเบ้าด้วยน้ำตา บนหัวมีก้อนปูดโปนหนึ่งก้อน เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา ก่อนจะจ้องมองชายชราตรงหน้าด้วยสีหน้าแค้นฝังหุ่น
“เป็นทหารเรือมันแย่ตรงไหนกัน!”
การ์ปไม่ได้สนใจสายตาของเขาเลยแม้แต่น้อย เขาง้างหมัดเหล็กที่โจรสลัดทั่วโลกต่างเกรงขาม ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างแล้วพูดว่า “อย่าได้ใจไปหน่อยเลยเจ้าเด็กแสบ”
เหล่าทหารเรือที่อยู่ใกล้เคียงต่างพากันอมยิ้มอย่างรู้กัน
นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะ?
พวกเขายังคงชื่นชมเจ้าเด็กที่ชื่อยาเค่อคนนี้จริงๆ ไม่ว่าจะโดนหมัดเหล็กไปกี่ครั้ง ก็ยังกล้าที่จะต่อปากต่อคำกับวีรบุรุษแห่งกองทัพเรืออย่างการ์ปได้เสมอ
“ถ้าไม่ใช่เพราะฉันสู้คุณไม่ได้ล่ะก็……”