เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 คนหรือผีต่างก็กำลังแสดงละคร มีเพียงโดฟลามิงโกที่กำลังโดนอัด
“โดฟลามิงโก นี่ไม่ใช่เป้าหมายที่เจ้าจะสามารถหมายปองได้”
สีหน้าของโดฟลามิงโกเปลี่ยนไปอย่างมาก มือขวายิงเส้นด้ายโปร่งใสออกไปเกาะเข้ากับก้อนเมฆอีกก้อนหนึ่ง
ออกแรงกระชากอย่างรุนแรง
ร่างทั้งร่างเปลี่ยนทิศทางในทันที หลบคมดาบอามะโนะมุรากุโมะที่ฟันลงมาจากด้านบนได้อย่างฉิวเฉียด
โบโลซาลิโนโจมตีไม่สำเร็จแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ เขาใช้ก้าวจันทร์เหาะลอยตัวอยู่กลางอากาศ
“พลเรือโทโบโลซาลิโน ผมมาช่วยด้วยความหวังดีนะ”
โดฟลามิงโกแสยะยิ้ม เส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หน้าผาก เขารู้ดีแก่ใจว่าตนเองไม่สามารถชิงเทคโนโลยีปัจจัยสายเลือดมาได้แล้ว
ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น แค่สัตว์ประหลาดอย่างโบโลซาลิโนคนนี้ก็เห็นได้ชัดว่าเอาแต่ผัดวันประกันพรุ่งมาตลอด