เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 ฉันจะสร้างดินแดนในอุดมคติ
“ที่นั่นคือประเทศที่เปรียบเสมือนสรวงสวรรค์เลยล่ะ”
ในตรอกแคบ ๆ กลุ่มเด็กที่เสื้อผ้าขาดวิ่นกำลังล้อมรอบชายร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเล็ก ๆ ของพวกเขาเต็มไปด้วยความโหยหา
ชายคนนี้นั่งอยู่บนขั้นบันได สวมหมวกปีกกว้างสีดำ สวมเสื้อคลุมยาวสีขาวเก่า ๆ เขาดูขาวสะอาดสะอ้านและดูบอบบางเหมือนจะล้มลงได้ง่าย ๆ
“คุณหมอเรดี้ อย่าคิดว่าพวกเรายังเด็กแล้วจะหลอกกันได้นะ บนโลกนี้จะมีสรวงสวรรค์แบบนั้นจริง ๆ ได้ยังไงกัน”
เด็กหนุ่มอายุราวสิบเอ็ดสิบสองปีตะโกนขึ้นด้วยท่าทางที่สื่อว่าคุณกำลังโกหก เด็กคนอื่น ๆ ที่ดูเหมือนจะยกให้เขาเป็นผู้นำต่างก็ส่งเสียงโวยวายตามกันไป
“ใช่แล้ว ๆ ถึงจะขยันทำงานจนอิ่มท้องได้ แต่พวกโจรสลัดก็มักจะมาแย่งชิงไปอยู่ดีนี่นา”
“เป็นไปไม่ได้หรอกที่เด็กทุกคนจะมีโอกาสได้เรียนหนังสือ”