ตอนที่ 75 ยอดเขานกแร้งวิญญาณ

ฉินเฟิงถูกเด็กสาวผู้นั้นมองจนรู้สึกมิเป็นตัวของตัวเอง จึงเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น กระทั่งเลี้ยวผ่านป่าไผ่อันเงียบสงบ จึงค่อยรู้สึกว่าสายตาที่จ้องมองข้างหลังเลือนหายไป

ยอดเขาสรรพสร้างอบอวลด้วยความงดงามพิสุทธิ์ ทิวทัศน์ตระการตา เพียงแต่คนในยอดเขานี้มีน้อยเกินไป มารับศิษย์จำนวนมาก ทุกปีที่ศิษย์ใหม่เข้านิกาย จะรับเฉพาะศิษย์ที่ผ่านการทดสอบค่ายกลมายาเดินมาถึงหน้าแท่นสูงเท่านั้น

ดังนั้นแต่ละปีจึงรับศิษย์มากสุดเพียงสามถึงห้าคน ยามที่น้อย บางคราหลายปีติดต่อกันไร้ผู้ใดผ่านค่ายกลมายามาถึงหน้าแท่น ยอดเขาสรรพสร้างก็มิได้ใส่ใจ มารับศิษย์เลยสักคนตลอดหลายปี จนทำให้ยอดเขากว้างใหญ่แทบมิเห็นแม้เงาผู้คน