ตอนที่ 51 ถูกลอบจู่โจมกลางทาง

บนผืนนภาสีครามสดใส ปุยเมฆขาวลอยละล่องอย่างเชื่องช้า แปรเปลี่ยนรูปร่างสารพัดแบบไม่หยุดหย่อนภายใต้แรงพัดโหมของลมปราณเก้าชั้นฟ้า

มังกรเจียวสีครามลากจูงเรือสำเภาเหินหาวขนาดยักษ์หลายร้อยจั้ง พุ่งทะลวงผ่าใจกลางเมฆขาวจนแยกออกเป็นสองส่วน

ฉินเฟิงยืนจับราวระเบียงตรงหัวเรือ ทอดสายตามองไกล ชมระลอกคลื่นทะเลเมฆอันกว้างใหญ่ พลางก้มมองขุนเขาสายน้ำเบื้องล่าง อดมิได้ที่จะรู้สึกปลอดโปร่งเบิกบานใจอย่างยิ่ง

แม้วายุบนเวหาชั้นสูงจะพัดโหมรุนแรง แต่เรือสำเภากลับกางม่านพลังป้องกันครอบคลุมไว้ชั้นหนึ่ง เขาซึ่งยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือจึงไม่รู้สึกถึงความหนาวเหน็บแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษยามแสงอัสดงสาดส่องลงมา

ความสูงระดับนี้ แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสร้างรากฐานโดยทั่วไปก็ยังไม่บินขึ้นมาสูงถึงเพียงนี้