กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย farohz xxxl
ฉินเฟิงเดินโซเซ ถูกนางรำแสนสวยทั้งสองคนช่วยพยุงเข้ามาในห้อง
ทว่าในจังหวะที่หญิงสาวทั้งสองกำลังจะพาเขาไปที่เตียงนอน ฉินเฟิงก็สะบัดแขนหลุดจากการเกาะกุมของพวกนาง
จากนั้นเขาก็ยืนตัวตรงท่ามกลางสายตาประหลาดใจของนางรำทั้งสอง แววตาของเขากลับคืนสู่ความกระจ่างใสอย่างรวดเร็ว มิหลงเหลืออาการเมามายเมื่อครู่นี้อีกเลย
ฉินเฟิงแย้มยิ้มบาง ๆ ให้พวกนาง “ข้ายังต้องกลับไปบำเพ็ญเพียร คงมิต้องรบกวนแม่นางทั้งสองแล้ว”
“คุณชายจะไม่ค้างคืนที่นี่หรือเจ้าคะ?”
นางรำคนหนึ่งที่มีเรือนร่างอวบอิ่มเป็นพิเศษเดินเข้ามาแนบชิด โอบแขนข้างหนึ่งของเขาไว้ในอ้อมอก เอ่ยเสียงหวานหยดย้อยว่า “พวกเราพี่น้องรับรองว่าจะปรนนิบัติคุณชายเป็นอย่างดีเจ้าค่ะ”
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง”