ตอนที่ 42 หญิงงามสะคราญโฉม

“มะละกอ? มะละกออันใดกัน?”

ฉินเฟิงยืนงุนงง อยู่ดี ๆ เหตุใดจึงชวนไปกินมะละกอเล่า

หรือว่าก่อนหน้านี้ท่านปู่ยังกินไม่อิ่ม?

ทว่าถึงจะกินไม่อิ่มก็กลับไปกินข้าวที่หอหมื่นอสูรได้นี่นา มะละกออะไรนั่นจะไปอร่อยกว่าเนื้อสัตว์อสูรที่หอหมื่นอสูรจัดเตรียมไว้ได้อย่างไรกัน?

“ฮิ ๆ…”

ผู้นำตระกูลเฒ่าส่งเสียงหัวเราะอย่างได้ใจ “มะละกอนี่น่ะ มิใช่มะละกอที่ปลูกในไร่วิญญาณบ้านเราหรอกนะ หากแต่เป็นมะละกอชั้นดีที่ส่งมาจากแดนประจิม ทั้งผลใหญ่ทั้งนุ่มนิ่ม… แค่ก ช่างเถอะ พูดไปเจ้าก็ไม่เข้าใจ

ไป ๆๆ ปู่จะพาเจ้าไปเปิดหูเปิดตา วันนี้มีสหายเก่าเป็นเจ้ามือ โอกาสดีเช่นนี้หายากนัก ยามปกติข้าไม่มีศิลาวิญญาณมากพอจะพาเจ้าไปเลี้ยงที่นั่นหรอก”