ตอนที่ 34 จอมโจรคางคก

คางคกกลืนฟ้าโผล่หัวพ้นผิวน้ำอย่างเงียบเชียบ เบิกดวงตากลมโตคู่หนึ่งกวาดมองไปรอบทิศทาง

ลอบสอดแนมอย่างระมัดระวังอยู่ชั่วครู่ ครั้นพบว่าไม่มีผู้ใดอยู่ จึงค่อยกระโจนขึ้นมาจากน้ำ

ผิวหนังของมันเรียบเนียนเป็นมันวาว ไร้หยดน้ำเกาะติดแม้แต่รอยเดียว

ครั้นร่อนลงสู่พื้น คางคกกลืนฟ้าก็กระโดดเบา ๆ สองสามครั้ง ก็ข้ามผ่านระยะทางหลายสิบจั้ง มาหยุดอยู่หน้าห้องหลอมสร้างห้องใหญ่ที่สุดตรงกึ่งกลางหุบเขาหลอมศาสตรา

ณ จวนตระกูลฉิน

ภายในห้อง ฉินเฟิงนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ฝากจิตสำนึกไว้บนร่างของคางคกกลืนฟ้าผ่านทางกาน้ำหลอมอสูร เขาย่อมสามารถมองเห็นทุกสิ่งที่คางคกกลืนฟ้ามองเห็นได้

พลังกระแสจิตของเขาบงการคางคกกลืนฟ้า ให้กระโดดอย่างแผ่วเบาไปที่ริมหน้าต่าง แขนขาทั้งสี่เกาะติดดั่งจิ้งจกไต่กำแพง ไร้ร่องรอยว่าจะร่วงหล่นลงมาแม้แต่น้อย ยื่นอุ้งเท้าน้อย ๆ ผลักเปิดบานหน้าต่างเบา ๆ แล้วกระโดดมุดเข้าไปข้างใน

ดวงตาของคางคกกลืนฟ้าทั้งโตทั้งสว่าง เพียงพอที่จะทำให้มันมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ในความมืดมิดได้