ตอนที่ 17 ชำระไขกระดูกขัดเกลาเส้นเอ็น

สิ่งเดียวที่ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกเสียดาย คือในถ้ำสวรรค์เก้าชั้นดั้งเดิมของกาน้ำหลอมอสูร มีเพียงชั้นล่างสุดเท่านั้นที่ยังหลงเหลือพื้นที่อยู่เพียงเล็กน้อย นั่นย่อมหมายความว่าในยามนี้เขาสามารถมุ่งเน้นเพาะเลี้ยงสัตว์วิญญาณได้เพียงตัวเดียวเท่านั้น

หากคิดจะเพาะเลี้ยงสัตว์วิญญาณตัวอื่น เว้นแต่ว่าเขาจะสามารถเติมเต็มถ้ำสวรรค์อีกแปดแห่งที่เหลือให้สมบูรณ์ได้เสียก่อน

ฉินเฟิงทอดถอนใจด้วยความเสียดายคราหนึ่ง ทว่าไม่นานนักเขาก็ปรับอารมณ์ให้สงบลงได้

มนุษย์เรามิควรละโมบโลภมากจนเกินไป ในยามนี้การได้รับประโยชน์เหล่านี้ก็นับเป็นวาสนาที่ฟ้าประทานให้มากพอแล้ว หากยังโลภไม่รู้จักพอ เอาแต่มุ่งหวังจะซ่อมแซมกาน้ำหลอมอสูร ด้วยกำลังความสามารถของเขาในยามนี้ มีแต่จะนำพาความฉิบหายมาสู่ตัวเท่านั้น

แม้กระทั่งนิกายอวี้โซ่วเขาก็ยังมิได้ก้าวเท้าเข้าไป เรื่องสยบสัตว์วิญญาณค่อยว่ากันวันหน้า สิ่งสำคัญที่สุดในยามนี้คือการใช้ประโยชน์จากกาน้ำหลอมอสูรเพื่อเพิ่มพูนระดับการบำเพ็ญเพียรของตน