ตอนที่ 8 เสียงหัวเราะชวนขนหัวลุก

“กา... กา...”

ในส่วนลึกของป่าเขา เสียงร้องแหบแห้งบาดแก้วหูของอีกาแก่แว่วมาตามสายลม ประหนึ่งส่งเสียงสวดส่งวิญญาณให้แก่ผู้กำลังจะดับดิ้น

ณ แดนไกล แว่วเสียงหัวเราะประหลาดของนกเค้าแมวดังสะท้อนมาเป็นระยะ ดั่งเสียงภูตผีร่ำไห้และหมาป่าหอน ชวนขนหัวลุกจนยากจะบรรยาย ทำให้ผู้ก้าวเดินอยู่ในป่าเขารู้สึกอกสั่นขวัญแขวน หากมิใช่เพราะเดินทางมาร่วมกันหลายคนคอยเป็นเพื่อนเพิ่มความกล้า คนธรรมดาทั่วไปคงไม่มีใครกล้าย่างกรายมายังสถานที่แห่งนี้ในยามดึกสงัดเป็นแน่

เนินสุสานไร้ญาติแห่งนี้ไม่เพียงมีไอหยินหนาทึบและมีภูตผีปีศาจเพ่นพ่าน ทว่าบางครายังมีสัตว์อสูรหลุดรอดออกมาจากเทือกเขาอีกด้วย