ตอนที่ 6 ยันต์กระบี่เหมันต์

ลี่เทียนโฉวมีสีหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็ง รูปร่างตั้งตรงประหนึ่งกระบี่ การทำงานเด็ดขาดรวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด ยามร่อนลงแตะพื้นแล้วกวาดสายตามองรอบด้านแต่ไม่พบเงาร่างของฉินหลง ก็ขมวดคิ้วแน่นพลางเอ่ยถาม “ใต้เท้าฉินของพวกเจ้าไปไหนเสียแล้ว”

น้ำเสียงของเขาเยียบเย็น ประหนึ่งปราณกระบี่อันหนาวเหน็บแผ่ซ่าน ชวนให้ผู้ได้ยินรู้สึกอกสั่นขวัญแขวน

ชายหนุ่มวัยยี่สิบเศษผู้หนึ่งก้าวออกมาข้างหน้า ประสานมือคารวะแล้วกล่าว “เรียนใต้เท้าลี่ เมื่อครู่นี้ใต้เท้าของพวกข้าเพิ่งถูกท่านนายอำเภอเรียกตัวเข้าไปซักถามในศาลาว่าการขอรับ”

ชายหนุ่มผู้นี้แซ่ฉินเช่นเดียวกัน มีนามว่า ‘ฉินหยาง’ เป็นรองผู้ตรวจการมือขวาของฉินหลง และเป็นผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่งของตระกูลฉิน

หากนับตามลำดับอาวุโส ฉินหยางผู้นี้ก็นับเป็นคนรุ่นเดียวกับฉินเฟิง พรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรไม่เลวเลย แม้ถือกำเนิดจากสายรอง ทว่าในบรรดาคนรุ่นเดียวกันก็นับเป็นผู้โดดเด่นแถวหน้าที่สุดคนหนึ่ง

ทว่าน่าเสียดายที่โชคชะตาไม่เป็นใจ อายุของเขาเกินเกณฑ์ จึงพลาดโอกาสคัดเลือกตัวแทนตระกูลส่งเข้าสู่นิกายใหญ่ในรอบนี้ไป