กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 523 คิดถึงบ้าน
ผ่านไปนาน เฉินหยุนหลงจึงค่อย ๆ เป่าลมหายใจขุ่นออกมา สีหน้าทำเป็นหดหู่และเศร้าสร้อยอย่างที่สุด ก่อนถอนหายใจยาว
“เชียนเชียน บอกพี่มาตามตรง คราวนี้ที่ไปเมืองจิ่นเฉิง เธอคิดจะล้างมือในอ่างทองด้วยหรือเปล่า”
เสียงของเฉินหยุนหลงแหบพร่า ดวงตาเผยความผิดหวังและเจ็บปวดอย่างไม่ปิดบัง
นิ้วมือที่ถือถ้วยชาของหลินเชียนเชียนเกร็งขึ้นเล็กน้อย เธอระแวดระวังในใจ พลางคิดหาคำตอบอย่างรวดเร็ว
ยังไม่ทันที่เธอจะตอบ เฉินหยุนหลงก็เริ่มเกลี้ยกล่อมอย่างหวังดี น้ำเสียงเต็มไปด้วยความอาลัยและรั้งให้อยู่