กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 512 ขอให้ฉันได้ขอบคุณนายอย่างดีสักครั้ง
“นาย...พูดจริงหรือเปล่า?”
หญิงสาวมองขโมยอย่างลังเล นิ้วที่กำลังจะกดโทรออกหยุดค้างกลางอากาศ
“ถ้านายมีพรสวรรค์แต่งเรื่องขนาดนี้ ไม่ไปเล่านิทานใต้สะพานลอยก็น่าเสียดาย”
เสิ่นเย่าเฟยมองการแสดงระดับจ้าวการแสดงของขโมยแล้วอดเยาะเย้ยอย่างเย็นชาไม่ได้
“ดูจากสภาพนายที่มีมือมีเท้า แถมยังหนุ่มยังแน่น งานสุจริตอะไรก็ทำเพื่อเลี้ยงตัวเองได้ทั้งนั้น
ทำไมถึงต้องทำเรื่องต่ำช้าอย่างลักเล็กขโมยน้อยด้วย?”