กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 497 มีความเห็นก็อย่ามา
เสียงสัญญาณสายเรียกเข้ายาวนานและซ้ำซากดังมาจากลำโพง
แต่ละครั้งที่ทอดยาวราวกับบ่วงบาศรัดคอเหยาเฉิงเผิงแน่นขึ้น จนเขาหายใจไม่ออก
“ว่าไงเสี่ยวเหยา ดึกดื่นมีเรื่องอะไรถึงได้รีบร้อนขนาดนั้น?”
ในที่สุดเสียงทุ้มต่ำสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่นของเสิ่นเย่าเฟยก็ดังมาจากปลายสาย
เบื้องหลังยังได้ยินเสียงลมกลางคืนโหมกระหน่ำตามถนนในเมืองจิ่นเฉิง
เหยาเฉิงเผิงราวกับคนตกน้ำคว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้
เขาตะโกนเสียงแหบใส่ไมโครโฟนโทรศัพท์
“เฟยเกอ รีบดูอันดับเทรนด์บนอินเทอร์เน็ตเร็ว มีคนปั่นกระแสเอาเงินเดือนน้อยนิดในร้านเรา