กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 494 คงเป็นเพราะถูกชะตากัน
“เอี๊ยด—”
ประตูภัตตาคารที่ปิดสนิทถูกคนผลักเปิดจากด้านนอกอย่างกะทันหัน ลมกลางคืนหอบเอาความหนาวเย็นด้านนอกพัดเข้าสู่ห้องโถงที่กำลังคึกคัก
ทุกคนหันขวับไปพร้อมกัน แววตาเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะตอนกำลังกินข้าว
เห็นยฺหวีเหยาพาชายหน้ารูปเหลี่ยมร่างกำยำ อายุห้าสิบต้น ๆ เดินเข้ามาจากด้านนอกด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า
สายตาลุ่มลึกของเสิ่นเย่าเฟยทอดผ่านผู้คนไปตกบนสองคนตรงประตู มุมปากยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว
นี่มันมาได้ถูกจังหวะจริง ๆ มาทันมื้อดึกฉลองการเข้าร่วมสำนักพอดี