กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 403 เงินเดือนนี้เธออย่าหวังจะได้แม้แต่แดงเดียว
เสิ่นเย่าเฟยที่อยู่อีกฟากของสายดูเหมือนจะชะงักไปเพราะคำถามนี้
ถัดมา เสียงหัวเราะกังวานและเปิดเผยของเสิ่นเย่าเฟยก็ดังออกมาจากโทรศัพท์
“ฮ่า ๆ ป้าหยาง ป้าคิดไปถึงไหนแล้ว!”
“คำพูดที่เสิ่นเย่าเฟยพูดออกไปก็คือตะปูตอกบนไม้ บอกว่าจะล้างมือในอ่างทอง ก็ไม่มีวันหันกลับ!”
น้ำเสียงของเสิ่นเย่าเฟยแฝงความมั่นคงและสุขุมจากการผ่านเรื่องราวมามากมาย
“ตอนนี้ฉันเปิดภัตตาคารอยู่ที่เมืองจิ่นเฉิง ทำธุรกิจสุจริต รายได้ก็พอใช้ได้ มือก็หาเงินมาได้อย่างถูกต้อง”