กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 394 ฟ้าถล่มก็ไม่ลงมา
เวลานั้น อีกฟากของทางเดิน เสิ่นเย่าเฟยกับผู้จัดการโถงอาหารหลี่ย่งเดินเข้าไปในทางเดินด้านในที่ไม่มีคนอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่พ้นสายตาของเฉินหยุนหลงกับพวก สีหน้าสุภาพของเสิ่นเย่าเฟยก็หายไป ดวงตาลึกล้ำกลับมาสงบนิ่งดุจบ่อน้ำไร้คลื่นของผู้มีอำนาจ
เขาผ่อนฝีเท้า หันหน้าไปทางหลี่ย่งที่เหงื่อท่วมตัวเล็กน้อย แล้วถามเสียงเบา
“ว่ามาสิ ที่โรงพยาบาลมีปัญหาอะไรถึงได้ยุ่งยากขนาดนั้น?”
สายตาของเสิ่นเย่าเฟยคมกริบราวคมดาบ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเรื่องไม่ง่าย