กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 389 ร้านอาหารญี่ปุ่นตู้เปียน
“เว่ยปิน นิสัยใจร้อนของนายเมื่อไรจะแก้ได้เสียที? เอะอะก็จะตีจะฆ่า แบบนี้มันสมควรหรือ?”
ซุนเว่ยปินชะงักไป สีหน้าไม่ยอมรับ
“ไม่ใช่นะหลงเกอ เสิ่นเย่าเฟยตอนนี้ก็แค่พ่อครัว ท่านอุตส่าห์มาหาเขาด้วยตัวเอง นั่นถือเป็นเกียรติสูงสุดแล้ว!”
“แต่เขากลับไม่พูดสักคำแล้วหลบเข้าครัวไป แบบนี้มันเห็นชัด ๆ ว่าไม่เห็นท่านอยู่ในสายตา!”
เฉินหยุนหลงกลับยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ ล้วงผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมุมปากอย่างไม่รีบร้อน
“พูดแบบนั้นไม่ได้ อาเฟยล้างมือในอ่างทองแล้วเปิดภัตตาคาร ตอนนี้ก็เป็นนักธุรกิจสุจริต”