กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 386 จะใช้เป็นหลักฐานยืนยันตัวหรือ?
เสิ่นเย่าเฟยรับฟังอย่างอดทน ใบหน้าคมลึกที่สุขุมสงบนั้นประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนชวนให้รู้สึกอบอุ่นอยู่เสมอ
หลิวเสี้ยวกวงยิ่งพูดก็ยิ่งน้อยใจ พลางชี้ไปยังช่องขายของกินเล่นด้านนอกชั้นหนึ่งของภัตตาคาร ซึ่งกำลังมีลูกค้าแน่นขนัด
“ฉันรู้ว่านายมาเปิดภัตตาคารใหญ่โตบนถนนชุนฮว่า แถมยังตั้งช่องขายของกินเล่นไว้ช่วยเหลือชาวบ้านด้วย”
“แต่ช่องขายของนายนั่นจำกัดจำนวนขายนะ เถ้าแก่เสิ่น!”
“พวกตำรวจดวงซวยอย่างเราฝ่าฟันงานจนดึกดื่น กว่าจะวิ่งมาถึงตอนท้องร้องโครกคราก อย่าว่าแต่ปิ่งมือจับเลย
แม้แต่ฐานน้ำซุปลู่โร่วฟ่านก็ยังถูกคนเลียจนเกลี้ยง!”