กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 359 อาหารสูญหายสามจาน
จากนั้นฉากสำคัญที่แท้จริงก็มาถึง นั่นคือการจัดการไก่เลี้ยงปล่อยตามธรรมชาติที่อ้วนสมบูรณ์ตัวนั้น
เสิ่นเย่าเฟยเอื้อมมือหยิบมีดปลายแหลมแล่กระดูกจากที่วางมีด แววตาพลันขึงขัง ข้อมือเคลื่อนไหวว่องไวราวกับมังกรทะยาน
เสียงคมมีดเฉือนเนื้อไก่ละเอียดและเป็นจังหวะ ไก่อ้วนทั้งตัวในมือเสิ่นเย่าเฟยราวกับแยกชิ้นส่วนตัวเองได้
กระดูกกับเนื้อแยกออกจากกันอย่างชัดเจนในพริบตา
หลิวฉือหลิน เชฟงานเลี้ยงรัฐที่ยืนกลั้นหายใจดูอยู่ข้าง ๆ มานานแล้ว เวลานี้ยิ่งจ้องจนดวงตาเป็นประกาย
“ฝีมือมีดของซือฝูชำนาญจนถึงขั้นเหนือธรรมชาติจริง ๆ!”