กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 จอมเจนจัดแห่งวงการอาหารญี่ปุ่น
เมื่อเห็นว่าหลอกต่อไปไม่ไหว เถ้าแก่หวังจึงจำใจดึงหน้ากากลงมาข้างหนึ่ง เผยให้เห็นใบหน้าครึ่งซีก
“ฉันเป็นเถ้าแก่ร้านอาหารญี่ปุ่นในย่านการค้าใกล้ ๆ แซ่หวัง เถ้าแก่หวัง!”
หลี่ย่งจ้องใบหน้าชายวัยกลางคนที่มันเยิ้มเล็กน้อยอยู่หลายวินาทีอย่างไม่แน่ใจ ก่อนจะยอมปล่อยมือ
“เถ้าแก่ร้านอาหารญี่ปุ่น? แล้วมาร้านอาหารจีนของพวกเราทำไม?”
แม้ในใจยังสงสัย แต่อีกฝ่ายกล้าบอกชื่อร้าน หลี่ย่งก็ไม่กลัวว่าเขาจะเล่นลูกไม้อะไร
“เอาละ ตามฉันมา อย่าเดินเพ่นพ่าน”