กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 304 ผัดหมูเสฉวน
หลิวฉือหลินตบต้นขาดังฉาด มีดทำครัวในมือแทบกระเด็นหลุดไป
“พวกนายลองนึกดูให้ดี ช่องขายของกินเล่นด้านนอกของซือฝูไม่ได้ขายป๋อป๋อจีกับก๋วยเตี๋ยวซ่าเผ็ดที่ฮิตกันอยู่ก่อนแล้วหรือ?”
“นั่นเป็นรสเสฉวนฉงชิ่งแท้ ๆ เราน่าจะเดาได้ตั้งนานแล้วว่าฝีมืออาหารเสฉวนของซือฝูต้องไม่ธรรมดา!”
ดวงตาเล็กเท่าเม็ดถั่วเขียวของซุนกว่างผิงเบิกกว้างขึ้นทันทีเมื่อได้ยิน ราวกับเหรินตู้เอ้อร์ม่ายถูกเปิดออกฉับพลัน
“ให้ตายเถอะ ถ้าไล่คิดตามที่ซือฝูพูด…”
ซุนกว่างผิงสูดลมหายใจเย็นเยียบ มีดในมือหยุดค้างกลางอากาศ