กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ขอชิมสักจาน
“เมื่อก่อนผมไม่รู้จักยอดเขาไท่ซาน ผมมันกบในกะลา!”
“ซือกง ผมขอร้อง ท่านต้องสอนผมทำอาหารจานนี้ให้ได้!”
“ถ้าท่านยอมสอน ต่อจากนี้ร่างเนื้อสองร้อยกว่าจินของหม่าก่วงหรงคนนี้เป็นของท่าน!”
“ผมจะเป็นวัวเป็นม้าให้ท่าน! ผ่าฟืนต้มน้ำให้ท่าน! ต่อให้ให้ผมล้างส้วมก็ได้!”
“ถือว่ามีหมาที่ทำอาหารเป็นอยู่ข้างกายอีกตัว จะใช้ผมยังไงก็ได้!”
เมื่อเห็นชายวัยกลางคนอ้วนฉุร้องไห้ราวกับเด็กหนักสองร้อยจิน เสิ่นเย่าเฟยก็รู้สึกหนังศีรษะชาวาบ
เสิ่นเย่าเฟยยังไม่ทันเอ่ยปากให้เขาปล่อย ข้าง ๆ ก็มีลมแรงพัดวูบเข้ามา