กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 ฉันกลัวแค่พวกนายจะทนหมัดไม่ไหว
หวังเฉิงชิงโน้มตัวข้ามโต๊ะหินอ่อน ใบหน้าบึ้งตึงดูเหี้ยมเกรียมเป็นพิเศษใต้แสงสลัว
“ฉันรู้ว่านายต่อยเก่ง วันนั้นในตรอกฉันก็ดูออกแล้วว่าเป็นนักสู้วรยุทธ์”
“แต่ยุคนี้ต่อยเก่งอย่างเดียวจะมีประโยชน์บ้าอะไร?”
“หมัดเดียวสู้สี่มือไม่ไหว ยอดคนทานคนมากไม่ไหว หลักการนี้ครูประถมไม่ได้สอนนายหรือไง?”
พูดจบเขาชี้ไปยังชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ที่ยืนเรียงแถวด้านหลัง แล้วชี้ขึ้นเพดาน
“ลืมตาหมาของนายดูให้ชัด”