กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 นี่แหละความใจกว้าง
หลังเสียงขอโทษสั่นเครือของบอดี้การ์ดทั้งสองดังขึ้น อากาศในร้านจึงคล้ายกลับมาไหลเวียนอีกครั้ง
เสิ่นเย่าเฟยปล่อยมืออย่างรังเกียจ ปล่อยให้ศีรษะเปื้อนน้ำมันทั้งสองฟุบลงบนโต๊ะราวกับกองโคลน
เขาหยิบกระดาษทิชชูจากกล่องข้าง ๆ มาแผ่นหนึ่ง แล้วเช็ดมืออย่างไม่รีบร้อน โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองทั้งสามคน
“ถ้าอยากหาเรื่อง ก็รอให้ลูกค้าของฉันกลับกันหมดก่อน”
“ตอนนี้อย่ามาขวางฉันทำมาหากิน”
น้ำเสียงเย็นชาไร้กลิ่นอายชีวิตธรรมดา แต่แฝงแรงกดดันจนไม่มีใครกล้ากำเริบ