กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 แจ้งตำรวจ
“ขอโทษ”
สองคำหนักแน่นราวค้อนทุบ
อากาศรอบข้างคล้ายแข็งตัวไปในชั่วขณะ
หวังเฉิงชิงที่นั่งนิ่งราวกับมั่นใจว่าจะควบคุมสถานการณ์ได้ ในที่สุดก็ทนนั่งเฉยไม่ไหว
ทุกอย่างเมื่อครู่เกิดขึ้นเร็วเกินไป เร็วจนแม้แต่เขายังตั้งตัวไม่ทัน
ใบหน้าเขาขรึมลง ลูกวอลนัตที่คลึงอยู่ในมือหยุดกึกดังกร๊อบ
“เถ้าแก่เสิ่น แบบนี้เกินไปหน่อยไหม?”
หวังเฉิงชิงกล่าวด้วยสีหน้าบึ้งตึง แววตาเผยความโหดเหี้ยม
“ตีหมาต้องดูเจ้าของ แกลงมือกับคนของฉันต่อหน้าฉัน ไม่เห็นหัวหวังคนนี้เกินไปหรือเปล่า?”