กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 อร่อยจนร้องไห้
เขาไม่รู้เรื่องการทำอาหารเลยสักนิด และไม่ได้มีความรู้สึกร้อนแรงต่ออาหารหวยหยางที่สูญหายไปอะไรนั่น
ในมุมมองของเขา นี่ก็แค่เมนูอร่อยจานหนึ่งเท่านั้น
ที่สำคัญกว่านั้นคืออาหารจานนี้เป็นฝีมือเฟยเกอ
ถ้าเขาอยากกิน แค่บอกเฟยเกอสักคำ เฟยเกอจะปล่อยให้เขาอดกินหรือไง?
ในเมื่อวันหน้ากินเมื่อไรก็ได้ แล้วตอนนี้จะแย่งกับคนพวกนี้ไปทำไม?
กั๋วฝานตงถือถ้วยใบเล็กเดินออกจากครัว หวังเกอที่นอนหมดสภาพอยู่บนพื้นก็เด้งตัวลุกขึ้นมาราวกับฟื้นคืนชีพ พลิกตัวลุกเด้งขึ้นมาในคราวเดียว
“น้องตงจื่อ! คนกันเองนี่นา!”