กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 148 สมควรแล้ว
เสิ่นเย่าเฟยมองเหตุการณ์ชุลมุนหน้าประตู สีหน้าทั้งขำทั้งพูดไม่ออก
ถ้าปล่อยให้ซ้อมต่อ ชายสูทดำคงถูกอัดจนเป็นอัมพาตตั้งแต่ช่วงคอลงไป
“พอแล้ว ๆ ทุกคนเบามือหน่อย!”
“ถ้าซ้อมต่อเดี๋ยวเขาพิการจริง ๆ ไม่คุ้มหรอก อย่าให้คนแบบนี้ทำพวกนายมีประวัติติดตัว!”
เสิ่นเย่าเฟยรีบวิ่งไปหน้าประตู ฉุดดึงอยู่พักใหญ่กว่าจะเกลี้ยกล่อมลูกค้าหลายคนที่เลือดขึ้นหน้าให้แยกออกจากกันได้
ชายสูทดำนั่งแผ่อยู่บนพื้น สูทที่เดิมเนี้ยบกริบถูกฉีกเป็นริ้ว ๆ ทั้งยังมีรอยรองเท้าเปื้อนฝุ่นหลายรอย
ผมยุ่งเหยิงราวกับรังนก รองเท้าเงาหนึ่งข้างก็หายไปด้วย