กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 เครื่องวัดคนแม่นยำ
หลิวฉือหลินหน้าดำ ไม่ตอบคำหยอกล้อนั้น แต่ก้าวไปหน้าเคาน์เตอร์แล้วฟาดพัดพับในมือลงบนโต๊ะ
“เลิกพูดไร้สาระ!”
เขาพยายามรักษาศักดิ์ศรีสุดท้ายของการเป็นปรมาจารย์ไว้ แล้วชี้ไปที่หม้อตุ๋นใบใหญ่ซึ่งกำลังเดือดปุด ๆ
“เนื้อตุ๋นร้านนี้... หั่นมาให้ฉันครึ่งจิน”
เหมือนกลัวว่าเสิ่นเย่าเฟยจะยกข้ออ้างว่ายังตุ๋นไม่เสร็จมาใช้ขัดเขา เขาจึงรีบเสริมขึ้นอีกประโยค
“นี่ก็บ่ายแล้ว น่าจะตุ๋นเสร็จนานแล้วสิ!”
น้ำเสียงยังแข็งกระด้าง แต่สายตากลับเหลือบไปทางครัวหลังอย่างห้ามไม่อยู่
เสิ่นเย่าเฟยไม่โกรธ ใครจะมีเรื่องกับเงินได้?