กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 114 ไม่ขายแยก
ลุงเห็นเขาไม่พูด นึกว่าตัวเองพูดจนอีกฝ่ายคล้อยตาม ก็ยิ่งได้ใจ
เขาจุ๊ปากสองครั้ง คล้ายกำลังลิ้มรสอะไรบางอย่างอยู่ สีหน้าเคลิบเคลิ้มแทบจะหลงใหล
“ไม่ปิดบังคุณนะพี่ชาย”
“เช้านี้ทีแรกฉันตั้งใจจะมากินฉางเฟิ่น”
“แต่พอมาถึงหน้าร้าน กลิ่นเนื้อตุ๋นนั่นก็เหมือนมีตะขอ พุ่งเข้าไปเกี่ยวกลางกระหม่อมฉันทันที”
ลุงพูดพลางสูดจมูกอย่างเกินจริง ราวกับกลิ่นหอมนั้นยังวนเวียนอยู่ตรงปลายจมูก
“ตอนนั้นฉันก็อดใจไม่ไหว”
“ถึงจะแพงไปหน่อย แต่ฉันก็ข่มใจ หิ้วเนื้อตุ๋นล้วนหนึ่งชั่งกลับบ้าน!”