กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ช่องว่างช่างกว้างเหลือเกิน
เมื่อเนื้อถูกหั่น กลิ่นหอมเข้มข้นที่กักอยู่ในเส้นใยเนื้อก็ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่
กลิ่นนี้รุนแรงจนลอยผ่านช่องเสิร์ฟอาหารออกไปถึงโถงด้านนอก
ลูกค้าที่กำลังรอเจียนปิ่งกั่วจื่อกับปิ่งมือจับอยู่ในร้านต่างสูดจมูกพร้อมกันสองครั้ง
จากนั้นสีหน้าของแต่ละคนก็เปลี่ยนไปอย่างน่าสนใจ
“โห! กลิ่นอะไรน่ะ? หอมเกินไปแล้ว!”
“นี่มันไม่ยุติธรรมเลย! ปิ่งมือจับที่ฉันสั่งไว้ จู่ ๆ ก็ไม่หอมน่ากินขึ้นมาเลย!”
หนุ่มน้อยในชุดสูทกลืนน้ำลาย สีหน้าเต็มไปด้วยความเสียดาย
“เถ้าแก่! ตอนนี้เปลี่ยนเป็นลู่โร่วฟ่านยังทันไหม?”