กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ฉันอยู่ชั้นบนของนาย
ให้มือคู่หนึ่งที่คุ้นเคยกับเลือดหันมาจับไม้พายแผ่นเล็ก เพื่อรับมือกับน้ำแป้งข้าวบาง ๆ
ถึงแผ่นแป้งจะหนาไปหน่อย ถึงเนื้อสัมผัสจะเหนียวเล็กน้อย
แต่ทำให้เป็นแผ่นได้ ไม่ฉีกขาด นั่นก็ถือเป็นปาฏิหาริย์แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น นี่เพิ่งเป็นวันแรกที่เจ้าทึ่มคนนี้ลงมือทำเอง!
เสิ่นเย่าเฟยเองก็เคยผ่านช่วงเวลาแบบนั้นมา เขาไม่เคยเรื่องมากกับอาหาร ขอแค่กินให้อิ่มก็พอ
เพราะฉะนั้นคำประเมินนี้ยุติธรรมและเป็นกลางอย่างแน่นอน
พอได้ยินเสิ่นเย่าเฟยพูดเช่นนี้ เหยาเฉิงเผิงที่เดิมคิดจะวิจารณ์ต่ออีกสองคำก็แทบถลนตา
“ว่าไงนะ?”
“วันแรก?”