กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ฉันไม่ได้โทรไปฟ้องแน่นอน
เสิ่นเย่าเฟยหันกลับมา หรี่ตาลงอย่างเย็นชา สายตาราวกับมีดเล่มเล็ก ๆ สองเล่มแทงใส่กั๋วฝานตงที่กำลังหั่นวัตถุดิบอยู่ข้าง ๆ
“ตงจื่อ”
เสียงเรียกนั้นฟังไม่ออกว่าดีใจหรือโกรธ แต่กลับแฝงความเย็นเยียบจนคนฟังขนลุก
กั๋วฝานตงที่กำลังใส่ลูกชิ้นปลาแกงกะหรี่สะดุ้งมือ เกือบทำลูกชิ้นปลาหล่นออกไป
เขาเงยหน้าขึ้นอย่างกระอักกระอ่วน สบกับสายตาไม่เป็นมิตรของเสิ่นเย่าเฟย
“นายโทรไปฟ้องพี่สะใภ้ใช่ไหม?” เสิ่นเย่าเฟยถามพร้อมรอยยิ้มที่ไม่ได้ยิ้ม
กั๋วฝานตงตั้งคอแข็ง ยืดอกทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความชอบธรรม