กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 70 ร้านอาหารว่างเรืองแสง
เสิ่นเย่าเฟยอุ้มลูกสาวลงจากรถ แล้วชี้ไปยังร้านตรงหน้า
“อิงอิง ดูสิ”
“ต่อไปที่นี่จะเป็นร้านของพวกเรา”
“ต่อไปลูกอยากวิ่งเล่นในร้านก็วิ่งได้ อยากนอนในห้องด้านหลังก็นอนได้”
พอพูดถึงตรงนี้ จมูกของเสิ่นเย่าเฟยก็เริ่มแสบร้อนเล็กน้อย
เมื่อก่อนอยู่ที่ถนนของกินข้างทาง คนเยอะวุ่นวาย พื้นก็เต็มไปด้วยคราบน้ำมัน
ตอนเขายุ่งจนดูแลลูกไม่ไหว เสิ่นอิงอิงง่วงก็ได้แต่มุดลงไปนอนใต้รถเข็น
ความรู้สึกปวดใจแบบนั้น มีแค่คนเป็นพ่อเท่านั้นที่รู้
“จริงหรือ?”