กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 หัวหน้าหวัง ใจแคบไปแล้ว
บรรยากาศในห้องส่วนตัวสลัวและกดดันจนแทบหายใจไม่ออก
หวังเฉิงชิงมองชายที่กำลังคลึงวอลนัทอย่างสบายใจ ความโกรธในใจก็ข่มไม่อยู่
เขากระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะหินอ่อนอย่างแรง เสียงดังเคร้ง
“ซุนเว่ยปิน พวกสมาคมหยุนหลงหมายความว่ายังไง?”
หวังเฉิงชิงเลิกเสแสร้ง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกราดเกรี้ยว
“ฉันหวังเฉิงชิงเป็นถึงหัวหน้าสมาคม อุตส่าห์เดินทางไกลจากเมืองจิ่นเฉิงมา ความจริงใจมากพอแล้วหรือยัง?”
“แต่เฉินหยุนหลงกลับไม่ยอมออกมาพบด้วยซ้ำ?”
“ส่งคนดูแลศาลาสาขามารับมือฉัน แบบนี้ดูถูกใครอยู่?”
ในสายตาเขา นี่มันเป็นการหยามหน้ากันโต้ง ๆ