กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 ในใจพวกเรา นายจะเป็นเฟยเกอตลอดไป
กว่าครึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงใต้ตึกหมู่บ้านจัดสรรที่เสิ่นเย่าเฟยเช่าอยู่
เสิ่นเย่าเฟยจอดรถไว้ใต้บันได แล้วค่อย ๆ เปิดม่านอย่างเบามือ
อิงอิงหลับสนิท ใบหน้าเล็ก ๆ แดงระเรื่อ มุมปากยังมีน้ำลายใสหยดหนึ่ง
“ฉันอุ้มเอง”
กั๋วฝานตงรีบลงจากรถ ชิงอุ้มอิงอิงขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
เสิ่นเย่าเฟยไม่ได้แย่ง เขาหันไปดึงผ้าใบพลาสติกผืนใหญ่มาคลุมรถเข็นจนมิด แล้วค่อยหยิบกุญแจมาเปิดประตู
“เข้ามาเถอะ ไม่ต้องเปลี่ยนรองเท้า”
พอกั๋วฝานตงเข้าบ้าน ดวงตาก็เริ่มกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างห้ามไม่อยู่