กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 50 ยังยืนบื้ออะไรอยู่? เรียกเฟยเกอสิ!
เวลาผ่านไปทีละนาที
เมื่อแดดลอยสูงขึ้น คลื่นฝูงชนช่วงชั่วโมงเร่งด่วนยามเช้าก็ค่อย ๆ ซาลงในที่สุด
เสิ่นเย่าเฟยมองถังน้ำแป้งข้าวที่ว่างเปล่า แล้วถอนหายใจยาว
ผลงานตลอดช่วงเช้านี้ อย่างน้อยก็มีรายได้เข้ากระเป๋าราวหนึ่งพันหยวน
เขาเช็ดเหงื่อบนใบหน้า หันไปอุ้มเสิ่นอิงอิงที่เหนื่อยจนหาว แล้ววางบนเบาะนุ่มข้างที่นั่งคนขับ
“ลูกสาวเหนื่อยแย่เลยสินะ ไป พ่อพาไปซื้อกระโปรงสวย ๆ!”
เสิ่นอิงอิงขยี้ตาแล้วพยักหน้าอย่างว่าง่าย
เสิ่นเย่าเฟยฮัมเพลงเบา ๆ ปั่นสามล้อออกไปอย่างอารมณ์ดีสุด ๆ
ล้อรถหมุนไปข้างหน้า เพิ่งขี่ออกจากถนนอันวุ่นวายข้างตลาดสด แล้วเลี้ยวเข้าปากซอยที่ค่อนข้างเปลี่ยว